دیدار جامعه قرآنی با خانواده شهیدان مقیمی و ساداتی، تنها یك دیدار رسمی نبود؛ روایتی بود از خانوادهای كه انس با قرآن در متن زندگیشان جاری بود و در نهایت، هفت عزیز خود را در حمله موشكی رژیم صهیونیستی و آمریكا تقدیم وطن كرد و شهادت را نه در شعار، بلكه در متن زندگی خود معنا كرد.
به گزارش رادیو قرآن ،بعضی خانوادهها تنها یك نام در شناسنامه این سرزمین نیستند؛ خودِ تاریخاند، تفسیر زنده آیات صبر و جهادند؛ خانوادههایی كه وقتی نامشان برده میشود، بغض و افتخار همزمان در دلها مینشیند. عصر چهارشنبه 16 اردیبهشتماه، جمعی از قاریان، حافظان، مدیران و فعالان قرآنی كشور در ادامه دیدارهای جامعه قرآنی با خانواده شهدای قرآنی، میهمان خانوادهای شدند كه در جنگ تحمیلی اخیر، هفت شهید را یكجا تقدیم اسلام و ایران كرده است؛ خانوادهای كه پیشتر نیز در دوران دفاع مقدس یك شهید تقدیم انقلاب كرده بود و امروز، بار دیگر نام خود را در شمار خانوادههای ماندگار تاریخ ایثار این سرزمین ثبت كرده است. خانوادهای كه در ادامه حملات ددمنشانه رژیم صهیونیستی به سرزمین ایران اسلامی، در شامگاه شنبه 24 خرداد 1404 توسط رژیم متجاوز و غاصب صهیونیستی در جنایتی هولناك و در اوج بیرحمی به شهادت رساند.
خانواده شهیدان «مقیمی» و «ساداتی»، خانوادهای قرآنی بود؛ خانوادهای كه انس با قرآن در تار و پود زندگی آنان جریان داشت. مادر خانواده، بانویی اهل قرآن و دلداده اهلبیت (ع) بود كه فرزندانش را با آیات الهی بزرگ كرد. دختر این خانواده شهیده فهیمه مقیمی، حافظ كل قرآن كریم، همراه با خواهرش سالها پیش مسیر حفظ قرآن را آغاز كرده بود و این انس با كلام وحی، بعدها در تمام ابعاد زندگی او تجلی یافت؛ از فعالیتهای قرآنی و تربیتی تا انتخاب مسیر معلمی و تربیت نسل نوجوان.
دیدار جامعه قرآنی در منزل خواهر شهیده فهیمه مقیمی و از حافظان كل قرآن كریم برگزار شد؛ بانویی كه حالا با صدایی آرام، اما قلبی سوخته، روایتگر داغی بود كه در كلمات نمیگنجد.
در این دیدار رحیم قربانی، رئیس فرهنگسرای قرآن، منصور قصریزاده، مدیر رادیو قرآن، میكائیل باقری، مدیركل قرآن، عترت و نماز وزارت آموزش و پرورش، حسن محمدی، عضو شورای عالی قرآن، حجتالاسلام والمسلمین سیدمحمدجواد موسویدرچهای، قاری بینالمللی قرآن، مجتبی محمدبیگی، قاری ممتاز و بینالمللی اهل شهرری، مهدی عادلی، قاری بینالمللی اهل شهرری و جمعی دیگر از فعالان قرآنی كشور حضور داشتند.
محفل با تلاوت آیاتی از قرآن كریم آغاز شد؛ آیاتی كه در آن مجلس، معنایی متفاوت داشت. هر آیه، گویی شرح زندگی همان خانواده بود؛ خانوادهای كه قرآن را نه فقط تلاوت، بلكه زندگی كرده بود.
رحیم قربانی، رئیس فرهنگسرای قرآن، در ابتدای این دیدار با اشاره به فعالیت كمیته شهدای قرآنی كشور گفت: بیش از دو هزار شهید قاری، حافظ و فعال قرآنی در سراسر كشور شناسایی شدهاند كه حدود 400 نفر از آنان متعلق به تهران هستند؛ البته این آمار مربوط به پیش از جنگ تحمیلی اخیر است و امروز نیز شاهدیم شهدای علمی، هستهای و مدافعان امنیت، با همان روحیه قرآنی و انقلابی در راه آرمانهای انقلاب اسلامی جان خود را تقدیم میكنند.
وی افزود: شاید تصور اینكه هفت عضو یك خانواده در یك لحظه به شهادت برسند، برای ذهن انسان دشوار باشد؛ صحنهای كه انسان را به یاد مصائب كربلا میاندازد. خداوند به این خانواده صبر جمیل عنایت كند.
در ادامه، منصور قصریزاده، مدیر رادیو قرآن، با اشاره به جایگاه شهدای قرآنی گفت: همه شهدای ما قرآنیاند؛ زیرا قرآن را در میدان عمل معنا كردند. شهدای این سرزمین ثابت كردند تلاوت قرآن اگر به عمل نرسد، كامل نیست و نتیجه حقیقی انس با قرآن، ایثار و فداكاری در راه حق است.
وی همچنین با اشاره به تأسیس رادیو قرآن به دستور رهبر معظم انقلاب در سال 1362 گفت: رهبر معظم انقلاب از ابتدا تأكید داشتند رسانهای وجود داشته باشد كه محور آن فقط قرآن باشد و امروز افتخار داریم این مسیر را ادامه دهیم.
در بخش دیگری از این دیدار، میكائیل باقری، مدیركل قرآن، عترت و نماز وزارت آموزش و پرورش، سخنانی تأثیرگذار درباره جایگاه معلمان و دانشآموزان شهید بیان كرد.
وی با اشاره به شهدای دانشآموز جنگ اخیر گفت: گاهی دانشآموزان برای ما معلمی میكنند. بسیاری از درسهایی كه در زندگی گرفتهایم، از همین نوجوانان و دانشآموزان شهید بوده است. امروز خون این شهدا در جامعه موجی از بیداری، هویتخواهی و بازگشت به ارزشهای دینی ایجاد كرده است.
باقری با اشاره به مدارس فعال قرآنی كشور افزود: برخی مدارس كشور، حقیقتا مدرسه تراز انقلاب اسلامیاند؛ مدارسی كه دانشآموزان آن فقط درس نمیخوانند، بلكه با قرآن، اهلبیت (ع) و فرهنگ مقاومت زندگی میكنند. امروز وقتی تصاویر شهدای نوجوان را میبینیم، میفهمیم این اتفاقها یكشبه رخ نداده است، بلكه نتیجه سالها تربیت قرآنی و معنوی است.
وی با اشاره به شهیده فهیمه مقیمی گفت: ایشان از نخبگان دانشگاهی بود و میتوانست در بهترین موقعیتهای علمی و حرفهای فعالیت كند، اما معلمی را انتخاب كرد؛ نه از سر اجبار، بلكه از روی عشق و احساس مسئولیت نسبت به نسل نوجوان. او به تأسی از فرمایش رهبر معظم انقلاب، تصمیم گرفت در كنار دختران نوجوان باشد، دغدغههای آنان را بشناسد و برای تربیت نسلی مؤمن و انقلابی تلاش كند.
مدیركل قرآن، عترت و نماز وزارت آموزش و پرورش ادامه داد: شهیده فهیمه مقیمی تنها یك معلم نبود؛ او یك مربی قرآنی بود. انس عمیق او با قرآن، روحیه تربیتیاش و ارتباط صمیمانهاش با دانشآموزان باعث شده بود بسیاری از شاگردانش او را نه فقط معلم، بلكه پناهگاه و الگوی خود بدانند.
وی افزود: خون این شهدا بركات عجیبی در جامعه ایجاد كرده است. امروز نوجوانانی هستند كه به بركت همین شهدا مسیر زندگیشان تغییر كرده، با خدا آشتی كردهاند، اهل نماز و حجاب شدهاند و اینها نشانه زنده بودن خون شهداست.
اما بخش اصلی این دیدار، روایت دختر خانواده مقیمی، خواهر شهیده فهیمه مقیمی و از حافظان كل قرآن كریم بود؛ روایتی كه اشك را مهمان چشم همه حاضران كرد.
او در آغاز سخنانش از فضای قرآنی خانواده گفت: «مادر ما عاشق قرآن بود. از كودكی ما را با قرآن بزرگ كرد. من و آبجی، یعنی شهیده فهیمه مقیمی، با هم حفظ قرآن را شروع كردیم. ساعتها كنار هم مینشستیم و آیات را مرور میكردیم. قرآن فقط برنامه درسی ما نبود؛ بخشی از زندگیمان بود.»
وی ادامه داد: «آبجی حافظ كل قرآن بود و فعالیتهای قرآنی زیادی داشت. در جلسات قرآن شركت میكرد، با نوجوانها كار میكرد و همیشه دغدغه تربیت نسل جدید را داشت.»
او سپس به زندگی پدر خانواده اشاره كرد و گفت: «پدرم در دوران دفاع مقدس شهید شده بود. آن زمان من یك سال و هشت ماهه بودم و خواهرم فقط هشت ماه داشت. بعد از شهادت پدر، عمویم با مادرم ازدواج كرد و گفت نمیگذارم بچههای برادرم زیر دست غریبه بزرگ شوند. واقعا هم برای ما پدری كرد و ما او را بابا صدا میزدیم.»
خواهر شهیده مقیمی افزود: «بابا خودش جانباز دفاع مقدس بود و همیشه آرزوی شهادت داشت تا اینكه در جنگ اخیر، او هم همراه شش عضو دیگر خانوادهمان آسمانی شد.»
او درباره شهید سیدمصطفی ساداتی ارمكی از دانشمندان برجسته ایران، داماد خانواده و از نخبگان علمی كشور گفت: «ایشان نخبه دانشگاه صنعتی شریف بود و موقعیتهای علمی زیادی داشت، اما زندگی ساده و متعهدانهای را انتخاب كرده بود. همان شب عید غدیر، هفت ساعت تنها بود و میتوانستند همان موقع او را هدف قرار دهند، اما صبر كردند تا به خانه ما و كنار همسر و فرزندانش برسد و بعد خانه را هدف قرار دادند.»
وی با بغض ادامه داد: «خانه پدریمان با خاك یكسان شد؛ انگار گودالی وسط زمین ایجاد شده بود.»
او سپس از خواهر شهیدش گفت: «آبجی در ابتدا علاقهای به معلمی نداشت، اما وقتی سخنان رهبر عزیزمان را درباره نقش زنان در تربیت نسل شنید، مسیر زندگیاش تغییر كرد. تصمیم گرفت وارد آموزش و پرورش شود تا كنار نوجوانها باشد و برای امام زمان (عج) كار كند.»
دختر خانواده مقیمی افزود: «او معلمی را فقط یك شغل نمیدید؛ رسالت میدانست. شاگردهایش عاشقش بودند. با آنها دوست بود، حرفشان را میفهمید و برای دغدغههایشان وقت میگذاشت.»
او همچنین از دختر نوجوان شهیده، ریحانهسادات، سخن گفت: «ریحانه فقط 14 سال داشت، اما دلش بزرگ بود. در فضای مجازی فعالیت میكرد و كمكم صفحهاش رنگ و بوی اهلبیت (ع) گرفته بود. شب شهادتش، دقایقی قبل از حمله موشكی، به زبان عبری نوشته بود: «بیچاره خواهید شد».»
سپس درباره فاطمهسادات، دختر 10 ساله خانواده، گفت: «خیلی مظلوم بود. از دود میترسید و همیشه دلشوره داشت.».
اما روایت سیدعلی، كودك چهار ساله خانواده، بغض مجلس را شكست: «سیدعلی موهای فرفری داشت و یك پتك پلاستیكی دستش میگرفت و میگفت میخواهم اسرائیل را نابود كنم.»
او در ادامه از روزهای سخت شناسایی پیكرها سخن گفت؛ روزهایی كه 16 روز طول كشید: «بعضی پیكرها قابل شناسایی نبودند. پدرم را از انگشترش شناختند و بعد دوباره گم شد تا اینكه از حرف نشان گروه خونی روی دستش كه زمان دفاع مقدس حك شده بود، شناسایی شد.»
خواهر شهیده مقیمی در حالی كه صدایش میلرزید، از لحظه خاكسپاری عزیزانش گفت: «وقتی سیدعلی را در بغلم گذاشتند، فهمیدم فقط دو تكه از بدنش باقی مانده است. برایش لالایی خواندم و به خاك سپردمش. خواهرم را هم مثل پازل كنار هم گذاشته بودند.»
او سپس جملهای گفت كه اشك حاضران را جاری كرد: «آن روز كه عزیزانم را به خاك سپردم، گفتم همهشان فدای لبخند رضایت امام خامنهای. الان هم اگر لازم باشد، خودم و خانوادهام را فدای این راه میكنم، اما یك وجب از خاك كشورم را به دشمن نمیدهم.»
دیدار جامعه قرآنی با خانواده شهیدان مقیمی و ساداتی، تنها یك دیدار رسمی نبود؛ روایتی زنده از خانوادهای بود كه قرآن را زندگی كرد، فرزندانش را با قرآن تربیت كرد و در نهایت، عزیزترین داشتههایش را در راه اسلام، انقلاب و ایران تقدیم كرد؛ خانوادهای كه حالا نامش در حافظه تاریخی ملت ایران، كنار صبر زینبی و ایمان حسینی ماندگار شده است.
