تلاوت آیاتی از سوره های مبارکه نباء و نصر با صدای استاد راغب مصطفی غلوش

این تلاوت شامل آیات 31 تا 40 سوره مبارکه نباء و 1 تا 3 سوره مبارکه نصر می باشد که در سال 1967 میلادی در کشور مصر، شهر قاهره، مسجد امام حسین (ع) اجرا گردیده است.

سوره 78: النبأ


بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ


به نام خداوند رحمتگر مهربان


إِنَّ لِلْمُتَّقِینَ مَفَازًا ﴿31﴾


برای پرهیزگاران مسلما پیروزی بزرگی است. (31)


حَدَائِقَ وَأَعْنَابًا ﴿32﴾


باغهایی سرسبز، و انواعی از انگورها. (32)


وَکَوَاعِبَ أَتْرَابًا ﴿33﴾


و حوریانی بسیار جوان و هم سن و سال. (33)


وَکَأْسًا دِهَاقًا ﴿34﴾


و جامهایی لبریز و پیاپی (از شراب طهور) (34)


لَا یَسْمَعُونَ فِیهَا لَغْوًا وَلَا کِذَّابًا ﴿35﴾


در آنجا نه سخن لغو و بیهوده‏ ای می‏شنوند و نه دروغی. (35)


جَزَاءً مِنْ رَبِّکَ عَطَاءً حِسَابًا ﴿36﴾


این جزایی است از سوی پروردگارت و عطیه‏ ای است کافی. (36)



رَبِّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَیْنَهُمَا الرَّحْمَنِ لَا یَمْلِکُونَ مِنْهُ خِطَابًا﴿37﴾


همان پروردگار آسمانها و زمین و آنچه در میان آن دو است، پروردگار رحمان، و هیچ کس حق ندارد بیاجازه او سخنی بگوید (یا شفاعتی کند). (37)



یَوْمَ یَقُومُ الرُّوحُ وَالْمَلَائِکَةُ صَفًّا لَا یَتَکَلَّمُونَ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ الرَّحْمَنُ وَقَالَ صَوَابًا ﴿38﴾



اینها در آن روز واقع می‏شود که «روح» و «ملائکه» در یک صف قیام می‏کنند، و هیچیک جز به اذن خداوند رحمان سخن نمی‏گویند: و آنگاه که می‏گویند صواب می‏گویند. (38)



ذَلِکَ الْیَوْمُ الْحَقُّ فَمَنْ شَاءَ اتَّخَذَ إِلَى رَبِّهِ مَآبًا ﴿39﴾



آن روز حق است، هر کس بخواهد راهی به سوی پروردگارش بر می‏گزیند. (39)



إِنَّا أَنْذَرْنَاکُمْ عَذَابًا قَرِیبًا یَوْمَ یَنْظُرُ الْمَرْءُ مَا قَدَّمَتْ یَدَاهُ وَیَقُولُ الْکَافِرُ یَا لَیْتَنِی کُنْتُ تُرَابًا ﴿40﴾



و ما شما را از عذاب نزدیکی بیم می‏دهیم، این عذاب در روزی خواهد بود که انسان آنچه را از قبل با دستهای خود فرستاده می‏بیند، و کافر می‏گوید: «ای کاش خاک بودم!» (40)



سوره 110: النصر


بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ


به نام خداوند رحمتگر مهربان


إِذَا جَاءَ نَصْرُ اللَّهِ وَالْفَتْحُ ﴿1﴾



هنگامی که یاری خدا و پیروزی فرا رسد. (1)



وَرَأَیْتَ النَّاسَ یَدْخُلُونَ فِی دِینِ اللَّهِ أَفْوَاجًا ﴿2﴾


و مردم را ببینی گروه گروه وارد دین خدا می‏شوند. (2)



فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّکَ وَاسْتَغْفِرْهُ إِنَّهُ کَانَ تَوَّابًا ﴿3﴾



پروردگارت را تسبیح و حمد کن، و از او آمرزش بخواه که او بسیار توبه پذیر است. (3)

1400/01/15
|
12:11
دسترسی سریع